Kendine Bir Hayat Satın Almaya Kalkma
8/11/2007 -Kategori: hikayeler
Kendine Bir Hayat Satın Almaya Kalkma
Terk edilmelerin birinci dereceden faili olurum hep nedense.
Çünkü kendim olmam rahatsız eder hep insanları. Savunduğum ilkelerden taviz vermem beklenir ama vermeyince aksi bir adam damgası yerim hep…
Öfkelerim vardır, hayata ve hayatı anlamamayı meziyet sanan insanlara karşı. Ve bu öfkeler olmadık zamanlarda ve yerlerde gösterir kendini. Tabi ki de suçlanır bu fani…
Ben iyiyim. Herkes gönlünü ferah tutsun. Başıma gelmeyen kalmasa da, ben iyi olmalıyım çünkü. Herkes beni sevemez dostum. Herkesin sevdiği bir insan iyi biri değildir bana göre. Nabza göre şerbet verendir.
Yaşam biçimim rahatsızlık veriyor insanlara. Oysa kimsenin hakkının yememişim. Birilerine eziyet etmemişim. Birilerinin sırtına basarak kariyer yapmamışım. Kimseleri kandırıp faydalanmamışım. İlişkilerimde bencil davranmamışım, tam tersi herkese kucak açmışım, sarmışım sarmalamışım, koruyup gözetmişim, sahiplenmişim.
Hayata bakışım, beni anlamayan bazılarına çok bol gelmiş, mesele bu aslında.
Canımmm;
Çok şey yapabilirsin ama bir hayat satın alamazsın kendine. Hayatı ısmarlayamazsın.
Onu üretmek, kendi küllerinden doğurmasını bilmelisin hayatı. Nasıl bakarsan öyle yaşarsın hayatı. Sevinçlerinde, tasalarında o bakışına göre şekillenir.
İstediğin hayatı kurmak sana bağlıdır unutma!
Eğer yürekten istersen kurabilirsin o hayatı. Bedelini ödersen, sabırlı ve akıllı olursan başarabilirsin ancak…
Yüreğinle kuracaksın hayatını. Sana uymayan, sana ait olmayan, sana yabancı gelen ne varsa kaldırıp atacaksın hayatından…
Çevre, elalem dedikleri anda kapatacaksın kulaklarını ve duymayacaksın, önemsemeyeceksin ailen dahil.
Bu dünyada en önemli şeyin senin hayatın olduğunu kazıyacaksın zihnine. Korkmayacaksın. Gerekirse yüreğini ortaya koyacaksın. Tabi koyabilecek cesaretin varsa?
Bugünün dünden iyiyse kendini mutlu sayacaksın. Ve yarınında bugünden iyi olması için uğraş vereceksin…
Ne günahtan korkacaksın, ne de eleştirilmekten. Meyve veren ağaç olacaksın ve taşlanmaktan çekinmeyeceksin.
Bir tarz yaratacaksın hayatında, tümüyle senin, senle ilgili olan.
İyi biri olmaya çalışacaksın elbette ama örnek olmaya çalışmayacaksın.
Hiçbir zaman yaşının insanı olmayacaksın. Çocukla çocuk, yaşlıyla yaşlı, gençle genç olacaksın.
Hayatı küçücük bir çocuk saflığında ama zekice yaşayacaksın.
Kendini başkalarına kullandırtmayacaksın. Sana uymuyorsa uydurmak için uğraşmayacaksın, koy ver gitsin…
Teslim olmayacaksın. İlkelerinden taviz vermeyeceksin. Sonu gelmez serzenişlere kulaklarını tıkayacaksın.
Bazılarının seni sevmediğinden dem vurma, herkes seni sevemez, seni anlayamazlar. Seni tanıdıklarını sananlar o anda sen neredesin farkına bile varamayanlardır.
İlişkilerinde verici ol ama almasını da bil. Seni hak etmeyenlere fazlasını verme. Kolay elde edilmene izin verme. Balıklama atlama, kuşku ve güveni harmanla ki nasıl davranman gerekiyorsa öyle davran.
Allah’a hep bir şeyler istemek için dua ederler, sense vermek için dua et…
Kimseye kendini teslim etme. Sen zor insansın vesselam anlamalarını da bekleme ama onları anla, anla ki karşındakileri iyi tanı, tanıdığını zannetme.
Başkalarına özenme, eminim ki onlar sana özeniyorlardır, gıpta ile bakıyorlardır.
Elalem dedikleri kime ne kazandırmış bu güne kadar. Laf bir kamyon dolusu ama icraat görmedim hiç nedense.
Bunca yıl çektiğin acıları kendine zırh yap. Yanında kimler vardı o anlarda daima düşün ve sakın unutma.
Onca sıkıntının birikimi yüreğinde dolu, o yürek neler gördü, neler yaşadı ama büyüdü ve gelişti. Kocamaaan dağ gibi bir yürek oldu, ona sahip çık…
Bundan böyle yanılıp ta gidip bir hayat satın almaya kalkma.
O hayatı sen yaratacaksın…
Senin hayatını…
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ayrılık Bir Hançerdir
8/11/2007 -Kategori: hikayeler
merhaba.
şimdi yazacaklarım sizi ne kadar ilgilendirir bilmiyorum ama benim dertleşmeye ihtiyacım var. geçen yıl bi kız gördüm bizim sokakta. komşuların misafiriymiş. ceylan gibi sekiyordu yakan top oynarken. gözlerimi üzerinden alamıyordum. o da bunu farketmişti nihayet, o da bana bakıyordu. içim içime sığmadı mutluluktan uçuyordum. sonra nasıl olduysa bir araya geldik tanıştık. artık birini seviyodum ve sevildiğimi sanıyodum. o kadar sevgi gösterisinde bulunuyoduki aksini sölemek imkansızdı. sabahın köründe sokağa çıkıyor onun da çıkmasını bekliyodum,en azından camdan bana bakıp gülümsemesini... aşk gözümü kör etmişti.varsa yoksa O.
günler haftalar geçti artık kendi evine, yaşadığı şehire gitmesi gerekti. ayrılık o kadar acı veriyodu ki hançer yarası almadan nasıl bi acı olduğunu hissedebiliyordum. aylar geçiyor onun hasretiyle yanıp tutuşuyodum. yaz mevsimi gelsede tekrar gelse,bana gelse elimi tutsa diye özlem duyuyodum.nihayet yazı getirdik büyük özlemlerle.yüzünü gördüm bakmaya doyulmuyodu.hafiften bi gülümsedi,içim kıpır kıpırdı ,mutluluktan uçuyodum. sokağa çıkmasını, tekrar ellerini tutabilmenin arzusuyla yanarak sabırsızlıkla bekliyordum. saatler geçti,akşam olmak üzereydi ki geldi.arka sokağa gidelim dedi,bizi görmesinler... gittik,nasılsın, iiyim..... derken seni o kadar özledim ki dedim kavuşmanın verdiği huzurla. ''özledinmi? ''dedi ve ekledi'' gerçektenmi''.''seninle güzel bi arkadaşlık kurduk ama bu kadar bağlanmanı beklemiyordum, hem ben başka biriyle çıkıyorum, ama istersen buraya geldiğimdede seninle çıkarım, eğer diğerini kabul edersen'' dedi. başımdan kaynar sular devrildi gözlerim alev saçıyodu.! aklımdan geçenleri anlamış olacak ki yanımdan koşarak uzaklaştı. iyi iki uzaklaşmış yumruğumu duvarlara vururken ellerim kanlar içinde kaldı.
artık sevgi diye bişiyin var olduğuna inanmıyorum. onun yüzünden kalbim taşa döndü sanki. hala duygusal biriyim ama içimde saklı, dışa vuramıyorum bunu. şimdi size soruyorum gerçek sevgi diye bişiy kaldımı, artık sevgiler ''çıkmak'' denen acaip bi kelimeden mi ibaret?
insan sevmeden nasıl biriyle birlikte olabilir? ''SEVMEK'' ne kadar güzel bi kelime, ne güzel bi duygu sevmek. neden bu güzel kelime çıkmak diye değişti? içinizde hala sevginin var olduğuna, çıkmak diye bişiyi kabul edemeyecek duygulara sahip olan var mı?
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Aşk Sevmekse Sevmek Nedir?
8/11/2007 -Kategori: hikayeler
Dün gece yine seni düşündüm
her zaman ki gibi
geçtiğimiz yaz aylarını düşündüm
hasretin sevginle birleşti gözyaşı olarak döndü bana.
Sensizliğine bürünmüş dünyamda
kendi egemenliğimi kurmaya çalışıyordum
tam kendim için bir şeyler yapacaktım ki
tekrar geldi hiç gözümün önünden gitmeyen
gözlerin.
Sandığın içinden fotoğraflarımızı buldum
sanki sensizliği tadacakmışım gibi sarılmışım sana
yüzüm gülüyor. Mutluyum!
Artık dayanamıyorum sensizliğe.
Acı veriyor fotoğraflarınla yaşamak bana
belki de aşkımızın kayan bir yıldız kadar.
Çabuk parlayıp söndüğünü bilmek yıpratıyor bedenimi
artık ben eski ben değilim. Mutlu olamıyorum eskisi gibi
bedenim susuz kaldı ne kadar içsem de daha kalacak.
Çünkü ben suya değil benim için daha da önemli olan sana,
senin sevgine susadım. Tam sevdanın rengini bulmuştum ki
gökteki yıldızımız kaydı. İlişkimizin başladığı gün bir fidan
dikmiştik ve söz vermiştik birbirimize sevgi ile büyütecektik diye.
Şimdi o ağaca kim bakacak sevgisiz kalıp sonsuzun derinliğine mi
kapılacak benim gibi çünkü ben sensiz karanlığın içinde kaybolmuş
gibiyim tek ışığım sendin yok olup gittin.
Artık kendi içimde 4 mevsim kış yaşıyorum çünkü yazım ve baharlarım beni
terk etti.
Bende artık yalnız içiyorum senin sevdiğin şarabı. Aynaları da kaldırdım
artık sevmiyorum onları.
Bana iyi bir yüz vermiyorlar baktığımda. Bahçemdeki kuşlar da sustu
artık aşkımızı şarkılara vurmuyorlar. Ne olur geri dön artık bebeğim
hayatımı artık siyah beyaz yaşamak istemiyorum...
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı